Biblijne życiorysy. Postacie dramatu planety Ziemia
                                                                                                   
 
                  Biblijne życiorysy. Postacie dramatu planety Ziemia
                  Rozdział I   Chrystus i szatan - rywale w walce o panowanie
 
1.1. KIEDY DOSKONAŁOŚĆ ZAWIODŁA (Ezech. 28,12-15)

1.2. OJCIEC PRAWDY, OJCIEC KŁAMSTWA (Jan 14,6; Jan 8,44

1.3. ZBAWICIEL, PRZECIWNIK I Jana 2,1; I Piotra 5,8; Obj. 12,7-13

1.4. WYMOWNE IMIONA (Iz. 9,5; Obj. 12,9)

1.5. KRÓL KRÓLÓW, FAŁSZYWY BÓG TEGO ŚWIATA (Obj. 19,16; Mat. 4,8.9)

1.6 DO DALSZEGO STUDIUM

 

1.1. KIEDY DOSKONAŁOŚĆ ZAWIODŁA (Ezech. 28,12-15)

„Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy” (Jan 1,14 BT).

Dwie siły walczące ze sobą o panowanie na planecie Ziemia istniały wcześniej w niebiańskiej, doskonałej rzeczywistości. Jednak zazdrość szatana o władzę Chrystusa doprowadziła do wszczęcia boju, w który zaangażowani zostali wszyscy ludzie. W istocie, biblijne biografie są zapisem wyborów podejmowanych przez ludzi w tym boju oraz tego, jak Bóg szanuje te wybory, bez względu na to, czy opowiedzieli się oni za, czy przeciwko Niemu.

DWIE WALCZĄCE SIŁY

Grzech zrodził się w niebie, w sercu Lucyfera, którego do buntu przeciwko władzy i rządom Boga popchnęły duma i próżność. Piękny, błyskotliwy, otaczany powszechną sympatią na niebiańskim dworze, Lucyfer jednak nie był zadowolony z tego, co otrzymał. Zazdrościł tego, czego nigdy mieć nie mógł: władzy samego Chrystusa. I właśnie tutaj, w niebie, w sercu Lucyfera, cały problem ma swój początek.

„O, jakże spadłeś z nieba, ty, gwiazdo jasna, synu jutrzenki! (...) A przecież to ty mawiałeś w swoim sercu: Wstąpię na niebiosa, swój tron wyniosę ponad gwiazdy Boże (...) zrównam się z Najwyższym” (Iz. 14,12-14).

Wprawdzie walka rozpoczęła się w niebie, ale później została przeniesiona na ziemię, wciągając w swój wir ludzkość— przy czym podstawowa kwestia pozostała niezmienna: kto ma panować, Chrystus czy szatan?

„Obok cheruba, który bronił wstępu, postawiłem cię; byłeś na świętej górze Bożej, przechadzałeś się pośród kamieni ognistych. Nienagannym byłeś w postępowaniu swoim od dnia, gdy zostałeś stworzony, aż dotąd, gdy odkryto u ciebie niegodziwość” (Ezech. 28,14.15).

W Biblii czytamy, że Lucyfer (przedstawiony tutaj jako król Tyru) został stworzony jako istota doskonała. A jednak znalazła się w nim niegodziwość. Jak doskonała istota mogła mieć w sobie niegodziwość, zwłaszcza żyjąc w tak doskonałym środowisku jak niebo?

Odpowiedź, oczywiście, musi być taka, że „doskonałość” obejmowała możliwość niedoskonałości. Cokolwiek znaczy stwierdzenie, iż Lucyfer był „nienaganny” w swoim postępowaniu, nie oznacza, iż nie miał możliwości popełnienia zła. Możliwość zła musiała istnieć, gdyż zło w końcu się zrodziło, i to w doskonałej istocie żyjącej w doskonałym środowisku. Cokolwiek znaczy pojęcie: bycie „doskonałym”, w oczywisty sposób nie wyklucza możliwości popełnienia zła.

Jak mogło dojść do powstania grzechu w tak doskonałym jak niebo środowisku?

Nikt z nas tego nie wie. Faktycznie, jeśli grzech miałby jakieś wyjaśnienie, nie byłby grzechem. Jednak jedno jest pewne: Bóg jest Bogiem miłości (patrz I Jana 4,8.16), a żeby miłość była miłością, nigdy nie może być narzucana. Inaczej mówiąc, nawet Bóg nie może zmusić nikogo do miłości, gdyż taka miłość nie byłaby już miłością. Jak trójkąt, aby być trójkątem, musi mieć trzy boki, tak miłość, aby być miłością, zgodnie z samą definicją miłości, musi być dobrowolna. Jeśli miłość jest podstawą niebiańskich więzi, oczywiste jest, że w niebie musiała istnieć możliwość obojętności i nieposłuszeństwa. Tak więc Bóg stworzył Lucyfera wolnym, a Lucyfer, posługując się tą wolnością, zaczął podejmować złe decyzje i obstawać przy nich.

W niebie Bóg nie wymuszał posłuszeństwa siłą. Nie zmusza także nikogo na ziemi. Będąc w ciele Jezus nigdy nie przymuszał nikogo, by szedł za Nim. Co wynika dla nas z tej wolności, którą daje nam Bóg? W jaki sposób możemy używać tej wolności na dobre lub na złe? W jaki sposób okazujemy tę wolność w naszym codziennym życiu? Jakie potencjalne niebezpieczeństwa są związane z wolnością?

 

1.2. OJCIEC PRAWDY, OJCIEC KŁAMSTWA (Jan 14,6; Jan 8,44)

Pierwotnie zjednoczeni w zamiarach i działaniu, Chrystus i Lucyfer na zawsze rozstali się, gdy Lucyfer zbuntował się przeciwko Bogu. Chrystus pozostał wieczną drogą, prawdą i życiem (Jan 14,6), a szatan stał się „ojcem kłamstwa” (Jan 8,44). Faktycznie, pierwsza biblijna wzmianka o szatanie przedstawia go jako kłamcę: „Na to rzekł wąż do kobiety: Na pewno nie umrzecie” (I Mojż. 3,4). Te słowa będące bezpośrednim zaprzeczeniem słów Pana, który ostrzegł Adama, iż jeśli zje zakazany owoc, na pewno umrze (I Mojż. 2,17). Tak więc kontrast między prawdą a kłamstwem został uwydatniony już na samym początku Biblii.

Ojciec kłamstwa przekazał swoje zwodnicze umiejętności swoim naśladowcom, doprowadzając nawet proroków do kłamstwa: „Słyszałem, co mówią prorocy prorokujący kłamliwie w moim imieniu, mówiąc: Miałem sen, miałem sen” (Jer. 23,25).

Bóg tak bardzo brzydzi się kłamstwem, iż zakaz mówienia nieprawdy został umieszczony w jednym z dziesięciorga przykazań, zaraz po zakazie mordowania i cudzołożenia (II Mojż. 20,16). Tak więc Bogu zależy nie tylko na tym, co czynimy, ale także na tym, co mówimy.

Podaj biblijne przykłady szkód, jakie wyrządziło wierzenie w kłamstwo lub popełnienie kłamstwa. Podaj jakieś współczesne przykłady skutków kłamstwa. Czy trudno zauważyć, jak szkodliwe i destrukcyjne jest kłamstwo? Jak sądzisz, dlaczego nawet w społeczeństwach niechrześcijańskich kłamstwo jest uważane za zło?

Co poniższe wersety mówią na temat prawdy?

  • Ps. 117,2 (BG) 

  • Przyp. 16,6 (BG)

  • Jan 17,19

  • II Tes. 2,12

Co Jezus miał na myśli, gdy powiedział: „Poznacie prawdę, a prawda was wyswobodzi” (Jan 8,32)? W jaki sposób prawda wyswobadza? Podziel się praktycznymi przykładami z twojego życia, ilustrującymi, co dla ciebie oznaczają te słowa.

 

1.3. ZBAWICIEL, PRZECIWNIK I Jana 2,1; I Piotra 5,8; Obj. 12,7-13

Jeszcze przed swymi narodzinami Jezus został nazwany Zbawicielem. „[Maria] urodzi syna i nadasz mu imię Jezus; albowiem On zbawi lud swój od grzechów jego” (Mat. 1,21). Ewangelie przedstawiają życie Chrystusa w roli Zbawiciela i Jego ziemską walkę z przeciwnikiem.

W Obj. 12,7-13 przedstawiony jest szatan jako przeciwnik Chrystusa i oskarżyciel ludzkości.

Hebrajski czasownik stn, od którego pochodzi słowo „szatan”, znaczy „oskarżać” albo „działać jako przeciwnik”.

Najbardziej wyraźny przykład działalności szatana jako „oskarżyciela” znajduje się w trzecim rozdziale Księgi Zachariasza. „Potem ukazał mi Jozuego, arcykapłana, stojącego przed aniołem Pana i szatana stojącego po jego prawicy, aby go oskarżać” (Zach. 3,1). Czasownik przetłumaczony w tym wersecie jako „oskarżać” pochodzi od tego samego, składającego się z trzech spółgłosek, źródłosłowu (stn) co słowo „szatan”. Tak więc słowo „szatan” samo w sobie oznacza „oskarżyciel” (szerszy komentarz do tego fragmentu Księgi Zachariasza, nawiązujący do dzieła Chrystusa, który stawia czoło oskarżeniom rzucanym przeciwko nam, znajduje się w rozdziale „Joshua and the Angel” w V tomie Testimonies for the Church, s. 467-476).

Dlaczego przedstawienie szatana jako przeciwnika, diabła, który „chodzi wokoło jak lew ryczący, szukając kogo by pochłonąć” (patrz I Piotra 5,8) jest trafne? W jaki sposób szatan usiłuje nas „pochłonąć”?

Nawet ludzie, którzy nie wierzą w rzeczywiste istnienie szatana, często odczuwają walkę między dobrem a złem. Wiele wieków przed pierwszym przyjściem Chrystusa grecki filozof Empedokles napisał, że dwie siły zmagają się w tym świecie: „przyjaźń i niezgoda”. Amerykański prawnik, Oliver Wendall Holmes, napisał kiedyś: „Wszyscy jesteśmy żołnierzami w wielkiej kampanii, której szczegóły są przed nami zakryte” (cyt. w Anchor Points, s. 59). Tak więc wielu ludzi, nawet nie znając „szczegółów”, orientuje się, że istnieje konflikt między dobrem a złem.

Nawet ci ludzie, którzy wyczuwają walkę między dobrem i złem, często nie wierzą, że toczy się rzeczywista, nadziemska walka między rzeczywistymi siłami. W jaki sposób przedstawiłbyś zsekularyzowanemu człowiekowi rzeczywistość walki między Chrystusem a szatanem? My osobiście wierzymy w realność tej walki, ale czy ta wiara wpływa na nasz sposób życia?

 

1.4. WYMOWNE IMIONA (Iz. 9,5; Obj. 12,9)

Biografowie lubią pisać o tzw. „charakterystycznych postaciach”, ludziach o bogatej osobowości, a nie o „płaskich postaciach”, nieciekawych i nieinteligentnych.

Zarówno Chrystus, jak i szatan są zaliczani do „charakterystycznych postaci”, co jest prawdopodobnie przyczyną tego, iż pisarze Biblii posługiwali się dziesiątkami różnych imion i tytułów, mówiąc o każdym z nich.

Jakie są przeciwstawne imiona:

1. Jan 10,11  1. Jan 10,12  
2. Łuk. 7,34     2. Mat. 13,39
3. I Tym. 2,5    3. Obj. 12,10   

          Czym jest imię? Według definicji, wszystkie metafory polegają na porównaniu dwóch osób, rzeczy lub zjawisk zasadniczo różniących się od siebie. Tak więc metafory są dalekie od wyjaśnienia czegokolwiek w pełni. Jak to możliwe, że dwaj różni autorzy tak różnie nazwali Jezusa — jeden z nich nazwał Go Barankiem (I Piotra 1,19), a drugi — lwem (Obj. 5,5)? Faktycznie, to nawet ten sam autor, Jan, w Obj. 5,6 nazwał Jezusa Barankiem, a w poprzednim wersecie — lwem.

Fascynujące jest to, iż Jezus ma tak wiele różnych imion. Jest Chlebem Żywym, Najwyższym Kapłanem, Drugim Adamem, Synem Bożym, Synem Człowieczym, Zbawicielem, Skałą Odwieczną, Panem — Naszą Sprawiedliwością, Immanuelem (Bogiem z nami), Gwiazdą Jasną, Poranną, Obrońcą, Mesjaszem, Sprawcą Zbawienia, Alfą i Omegą, Barankiem Paschalnym, Barankiem zabitym od założenia świata, Wiernym Świadkiem, Dobrym Pasterzem. On jest Drogą, Słowem Bożym, Prawdą. Jest Stwórcą, Cudownym Doradcą, Kamieniem Węgielnym, Odkupicielem, Zmartwychwstaniem i Życiem, Krzewem Winnym, Wodzem Zbawienia. On jest także Królem, Barankiem i Lwem.

Co te wszystkie imiona mówią o Chrystusie i o tym, co dla nas uczynił, czyni i będzie czynił? Jakie imię Chrystusa najbardziej przemawia do ciebie osobiście? Ponieważ tak bardzo różnimy się między sobą, czy oznacza to, że każdy z nas może uznać inne imię Chrystusa za szczególnie ważne dla siebie? Jeśli tak, to w jaki sposób świadczy to o wielostronności duchowego doświadczenia?

 

1.5. KRÓL KRÓLÓW, FAŁSZYWY BÓG TEGO ŚWIATA (Obj. 19,16; Mat. 4,8.9)

W wielkim finale dramatu planety Ziemia weźmie udział cała obsada aktorska. Każdy z uczestników tego dramatu opowie się po jednej ze stron — albo po stronie boga tego świata (Mat. 4,8.9), albo po stronie „Pana panów i Króla królów” (Obj. 19,16).

Porównaj rolę Chrystusa z rolą szatana w finale wielkiego boju — w czasie powtórnego przyjścia Chrystusa:

Obj. 19,7_____

Obj. 20,2.3___ 

Jeśli Chrystus ma wszelką moc w niebie i na ziemi, to w jakim sensie „cały (...) świat leży w mocy Złego” (I Jana 5,19 BT).

„Jest on nazwany »bogiem świata tego«, gdyż jego celem jest zyskanie całkowitego panowania nad tym światem i jego mieszkańcami. Jest on »bogiem świata tego«, gdyż świat jest w znacznym stopniu pod jego panowaniem. On panuje w sercach większości jego mieszkańców (por. Efez. 2,1.2). Świat jest posłuszny jego nakazom, ulega jego pokusom, uczestniczy w jego złych poczynaniach i obrzydliwościach, które on popełnia. On jest autorem i inicjatorem wszelkiego grzechu i całej ohydy grzechu. Ci, którzy dobrowolnie grzeszą, są jakoby zaprzedani szatanowi (I Kor. 5,5; por. I Tym. 1,20). On jest »bogiem tego świata« także z uwagi na jego panowanie, choć ograniczone, nad siłami przyrody, żywiołami ziemi, morza i nieba” (SDA Bible Commentary, t. VI, s. 854).

Bezwarunkowa klęska. Jedna rzecz jest w Biblii wyjaśniona jasno: Przy końcu czasów zło, grzech i szatan zostaną na zawsze zniszczeni. W wojnie między dobrem a złem nie będzie kompromisów, żadnej ziemi niczyjej, żadnego rozejmu. Nastąpi zupełne i całkowite zwycięstwo jednego z rywali, Chrystusa, nad Jego nieprzyjacielem, szatanem, który zostanie unicestwiony. Podobny los spotka ich naśladowców: całkowite zwycięstwo odniosą ci, którzy staną po stronie Chrystusa, a klęskę poniosą zwolennicy szatana.

W jaki sposób perspektywa zakończenia wielkiego boju między Chrystusem a szatanem wpływa na nasze życie dzisiaj, gdy często znajdujemy się w sytuacjach, które, jak się wydaje, wymagają kompromisów?

 

1.6 DO DALSZEGO STUDIUM

Pokusa władzy. Wielki bój zaczął się od pychy i pragnienia władzy. Szatan był pierwszym, ale z pewnością nie ostatnim, który uległ sile tej pokusy. Podobnie jak Lucyfer, Piłat wiedział, że się myli, ale nie oparł się jej odurzającemu wezwaniu. „Piłat zadrżał na wieść o zmartwychwstaniu Chrystusa. Nie wątpił w otrzymane świadectwo, a od tej godziny spokój opuścił go na zawsze. Dla zachowania ziemskich zaszczytów, z obawy o utratę władzy i życia, wydał Jezusa na śmierć. Teraz był przekonany, że nie tylko wydał na śmierć niewinnego człowieka, ale także Syna Bożego. Piłat nędznie zakończył życie. Rozpacz i męka duszy zniszczyły w nim resztki radości życia. Umarł bez cienia pociechy i nadziei” (Early Writings, s. 185).

PYTANIA DO DYSKUSJI:

1. W części lekcji na niedzielę mówiliśmy o wolności tkwiącej w idei miłości. Czy ta wolność żądała, by doszło do grzechu, czy też domagała się jedynie takiej sytuacji, w której istniałaby możliwość zaistnienia grzechu? Wyjaśnij swoją odpowiedź. Powiedziano nam, iż grzech nigdy więcej nie powstanie. Czy to znaczy, że w niebie nie będziemy mogli zgrzeszyć? A może oznacza to, że widząc zniszczenia spowodowane grzechem, wszyscy mieszkańcy nieba, choć zupełnie wolni, nigdy więcej nie będą mieli ochoty wkraczać na teren grzechu? W książce Doświadczenia i widzenia Ellen White opowiada, że w widzeniu była na innej planecie, której mieszkańcy, podobnie jak ludzie, otrzymali zakaz jedzenia owoców z pewnego drzewa. Jak świadczy to o wolności w bezgrzesznych światach?

2. Lucyfer pragnął być równy Bogu. Jego problemem było pragnienie władzy, a nie to, iż zazdrościł Bogu Jego cech charakteru. Ludzie wprawdzie nie roszczą sobie pretensji do równości z Bogiem, ale wynosząc swoją władzę ponad Boga, czyż nie popełniają takiego samego grzechu jak Lucyfer? Wyjaśnij swoją odpowiedź.

PODSUMOWANIE: Szatan upadł nadużywając wolności tkwiącej w miłości. Wskutek tego rozpoczął się wielki bój między dobrem a złem. Jako ludzie posiadamy taką samą wolność. Będąc wolni, musimy podjąć decyzję: albo wybierzemy wieczne życie w Chrystusie, albo wieczne unicestwienie wraz z szatanem.

 

                              ã Copytright by Maranatha                                                         

przyczyny konfliktu, definicja konfliktu, typologia konfliktów, rozwiązywanie konfliktu, wyjście z konfliktu, konflikt relacji, konflikt danych, konflikt wartości, konflikt strukturalny, konflikt interesów, rola mediatora w procesie mediacji, mediacje rozwodowe i okołorozwodowe, kłótnia, konflikt, kryzys, zalety mediacji, rodzaje mediacji, prawne podstawy mediacji, ADR, koncyliacja, arbitraż, facyliacja, negocjacje, konflikt, psychologia konfliktu, teoria komunikacji,